Á morgun eru kosningar til bæjar- ogr sveitastjórnar………..og ég blogga um hreyfingu og gönguferð. Öðruvísi mér áður brá en svo bregðast krosstré sem önnur tré.
Seinustu dagar hafa einkennst af annríki við að komast í almennilegt gönguform. Það er helst að venjulegir vinnudagar tefji fyrir mér.
Á þriðjudag gekk ég á Smáþúfur í Esju með Sigrúnu Völu vinkonu minni. Það er vanmetin gönguleið en auðveld og aðgengileg.
Miðvikudagur var hefðbundinn hlaupadagur með sínum 5,5km og viðbótar 2x 800m sprettum. Tja, ef hægt er að tala um að ég spretti 800 m. Leikfimi og þrek í grænu grasi á eftir.
Í því dásemdarveðri sem verið hefur dögum saman er ekki nokkur leið að sitja heima og lesa. Því tókum við okkur nokkur saman á fimmtudagskvöld og gengum á Heiðarhorn í Skarðsheiði. Skarðshyrnan var svo tekin í leiðinni. Þegar gengið er á Heiðarhorn er best að aka að bænum Efra-Skarði í Svínadal. Þar er gengið vestan megin við Skarðsá upp dalinn sem hún rennur í.
Þegar komið er efst á brúnina fá göngumenn útborgað og þar blasir Skesssuhorn við. En enn var samt eftir að pjakka aðeins upp á við.
Þegar á toppinn kom var viðbótarútborgun. Útsýnið af Heiðarhorni er með því betra sem gerist í nágrenni höfuðborgarinnar. Það er sama hvert litið er. Hafnarfellið liggur þarna fyrir fótum manns eins og hrúgald. Þarna í kvöldsólinni var það sveipað sérstökum bjarma.
Og Akrafjallið virtist ekki mikið að sjá:
Á svona kvöldum virðist lífið sem fjólublár draumur. Stjórnmál þar sem mesti bullukollurinn er dáðasti frambjóðandinn er ekki það sem ég heillast af. Það hryggir mig að kjósendur falli fyrir slíku. Að standa uppi á Heiðarhorni og dást að fegurð landsins lyftir manni upp úr því feni sem stjórnmálaumræðan hefur ratað í. Landið og loftið í kring eins og óraunveruleg fjólublá slæða í kvöldkyrrðinni.
Fleiri myndir má nálgast hér.
Við höfðum áætlað göngutímann 5-6klst. Það var ríflega áætlað því við vorum 4klst, 59mín og 45sek. Þetta er eigi að síður drjúg kvöldganga en fyrir vant göngufólk er hiklaust hægt að mæla með þessari göngu sem kvöldgöngu í góðu veðri.
Það er hins vega ósköp notalegt að taka hvíldardag daginn eftir.



Pingback: Litið um öxl | Efst í huga