Á Hátindi

Í gærkvöld stóð ég á Hátindi, kannski ekki lífs míns, hver veit samt. Nei, það var Hátindur Esju.

Undanfarin vor hef ég ófáum sinnum farið á Esjuna, hina hefðbundnu leið á Þverfellshorn. Oft aðeins upp að Steini. Slíkar ferðir flokkast frekar undir íþróttaæfingu en fjallgöngur. Í vor strengdi ég þess heit að nú skyldi þessi vanafesta rofin og fleiri gönguleiðir valdar. Hátindur Esju er ein af þessum leiðum sem að ósekju hafa orðið útundan í umræðu og vali göngufólks í nágrenni Reykjavíkur.

Ég reyndi hvað ég gat að fá TKS félaga mína með mér í þennan leiðangur. Sumir báru við annríki í vinnu eða prívatlífi. Mögulega eru þeir bara orðnir dauðleiðir á eilífu suðu mínu um að koma með mér út að ganga. Darri greyið sinnir mér þó þegar ég er svona viðþolslaus og kemur með. Einnig tókst okkur að þessu sinni að plata Finn vin okkar með í leiðangurinn.

Ég lagðist yfir kort og leiðarlýsingar daginn áður og þóttist vita hvar ætti að fara. Við ókum bílnun inn í Þverárdal eins og við værum að fara á Móskarðshnjúka og lögðum honum til móts við Þverárkotsháls. Þá blasti Hátindur við.

Skal það viðurkennt að okkur þótti hann ekki árennilegur til uppgöngu en þar sem ég hafði í höndunum kort með gönguleið og leiðarlýsingu fannst okkur það vera þess virði að láta reyna á þetta.

Uppgangan er til að gera auðveld, leiðin liggur yfir Þverána og síðan yfir móa og upp eftir Þverárkotshálsinum. Leiðin er hvergi brött heldur þægilega aflíðandi. Þegar ofar dregur eykst þó brattinn og klettarnir enn frekar óárennilegir.

Leiðarlýsing í bók Ara Trausta segir að fara eigi upp klettana beint af öxlinni en beygja þó heldur til vinstri. Á undan okkur var hópur ungra manna sem virtist vita hvar leiðin væri og ákváðum við að elta. Þeir beygðu heldur til hægri þegar að klettabeltinu kom og þar virtist vera leið upp sem væri nokkuð farin. Þessi leið reyndist hin ágætasta og hvergi var um neitt klifur að ræða. Uppganga þarna er mun auðveldari en Þverfellshorn Esju.

Þegar Hátindinum var náð vorum við komin í 909m yfir sjávarmál. Þar voru strákarnir sem völdu fyrir okkur leiðina. Kom í ljós að þeir höfðu ekki nokkra hugmynd um hvar var best að fara. Höfðu aðeins séð ónákvæmt kort yfir gönguleiðir á Esjuna í Fréttablaðinu og ákveðið að láta á þetta reyna.

Veður þarna uppi var algerlega frábært, logn og skyggni gott þannig að gott útsýni var yfir landið og miðin. Eins og ætíð við slíkar aðstæður fá göngumenn ríflega útborgað. Lýsingar af slíku þjóna engum tilgangi, fólk verður bara að fara upp og kíkja. Þetta er hins vegar líklega besti útsýnisstaður hér í næsta nágrenni Reykjavíkur. Þar spila Móskarðshnjúkranir stóra rullu.

Þegar litið er til suðurs blasir Kistufellið við. Ég hef lengi litið á þann hluta Esjunnar sem ófæran. Eftir að hafa farið á Hátind langar mig hins vegar að prófa Kistufellið. Til eru lýsingar á tveim leiðum og skilst mér að sú austari sé auðfarnari.

Eftir því sem mér skilst er þá farið upp öxlina sem sést á myndinni hér að neðan. Þessi leið er komin á listann yfir þær leiðir sem ég stefni á.

Áætlun okkar þetta kvöldið hljóðaði upp á að fara með brúnum fyrir Þverárdalinn og síðan Laufskörð og þar niður. Þessu fylgdum við. Þarna uppi á Esjunni eru aurmelar sem vafalaust geta verið blautir og leiðinlegir yfirferðar en í gær voru þeir þurrir og þægilegir. Einnig er þarna á köflum nokkuð grýtt og eru þeir kaflar sumir leiðinlegir yfirferðar. Þetta eru þó engar torfærur.

Laufskörðin sjálf eru afar falleg. Gönguleiðin er einstigi og lofthræddir eiga þar ekki auðvelda daga. Þetta eru þó alls engar torfærur.

Úr Laufskörðum blasir Hátindur við og þaðan lítur uppgönguleiðin á þá ekki út fyrir að vera auðveld. Get ég fullyrt að klettarnir eru mun léttari uppgöngu en þeir sýnast úr fjarska.

Við komum niður gil eitt sem liggur rétt vestan Móskarðshnjúka og neðarlega á gönguleiðina sem liggur á þá. Seinasta spölinn gengum við veginn sem liggur eftir Þverárdalnum þangað sem við skildum bílinn eftir.

Alls gengum við um 14km, fórum í 909m hæð og vorum ca 5 og hálfa klst í ferðinni.

Júnímánuður á Íslandi er afar bjartur. Þennan birtutíma er um að gera að nota til útivistar og föstudagskvöld eru tilvalin í gönguferðir sem þessar. Vorum við öll sammála um að þetta kvöld hefði á allan hátt verið hið ánægjulegasta og Hátindur Esju sé enn ein leynda perlan hér í nágrenni Reykjavíkur.

Fleiri myndir má sjá hér.