Þeir atburðir sem urðu í íslensku efnahagslífi sl. haust hafa í daglegu tali verið kallaðir hrunið. Er þar vísað til þess að 3 stærstu bankar landsins fóru í þrot, Seðlabankinn varð tæknilega gjaldþrota, þjóðin sat uppi með risavaxnar innistæðukröfur Breta og Hollendinga og ríkistjórnin stóð frammi fyrir gríðarlegu vantrausti almennings. Um var að ræða víðtækt efnahagshrun ásamt hruni á trausti almennings til stofnana og stjórnvalda. Það sýndu fjöldamótmælin sl. vetur svo ekki var um villst.
Þannig hef ég skilið þetta orð: HRUNIÐ. Um það hefur víða verið fjallað og einna ítarlegast í samnefndri bók Guðna Th Jóhannessonar og samnefndum sjónvarpsþáttum.
Nú hefur í tvígang birst í staksteinum morgunblaðsins þetta orð “hrun” innan gæsalappa þar sem verið er að fjalla um þessa atburði (sjá hér og hér).
Þá vaknar sú spurning hver meiningin er með því að hafa orðið hrun innan gæsalappa. Á Wikipedia má sjá þessa skilgreiningu á gæsalöppum:
Gæsalappir eru greinarmerki sem notuð eru til að afmarka beina ræðu, orðréttar tilvitnanir, einstök orð og orðasambönd (m.a. sérnöfn, til að gefa í skyn eða koma á framfæri háði eða kaldhæðni) o.fl. Þær samanstanda af opnunargreinarmerki og lokunargreinarmerki, og fer það eftir tungumáli, málvenjum o.fl. hvort þessi tvö merki eru sama táknið.
Þessu til viðbótar hefur minn skilingur verið sá að með því að setja gæsalappir utanum orð erum við að gefa í skyn að við notum þau í annarri merkingu en hefðbundinni, efast um að sú hefðbundna standist.
Nú hljótum við að spyrja hver skilningur moggans á þessu orði sé.
- Er verið að hæðast að þeim atburðum sem urðu?
- Er efast um að hér hafi orðið efnahagshrun
- Er efast um að hér hafi orðið hrun á trausti almennings á stjórnvöldum og stofnunum samfélagsins?
Hvað er höfundur staksteina að gefa í skyn með því að hafa hrunið innan gæsalappa?
Flokkar: Samfélag
Athyglisverð fannst mér fréttin á mbl.is um að verð sem bjóðast Jóni Sullenberger fyrir verslunina Kost, skuli í sumum tilvikum vera allt að 20% hærra en útsöluverð hjá samkeppnisaðila. Ég get ekki með nokkru móti séð að slíkt séu eðlilegir viðskiptahættir.
Sjálf er ég lönguhætt að versla í Bónus, fer í Krónuna. Veit svosem ekki hvort það sé allur munur þar á. Því miður er verslunin Kostur langt frá mér og ég hef enn ekki skoðað hvað þar er í gangi, vissulega er þörf á samkeppni á matvörumarkaði. Það væri sorglegt ef sú samkeppni verður drepin niður með verðlagningu eins og þarna er lýst.
Þar kemur að okkur neytendum. Við höfum val, ekki bara um hvar við verslum heldur einnig hvað við kaupum. Vörumerkin sem um er að ræða eru: Katla, Ora, Frón og Góa. Við höfum þann möguleika að sneyða hjá þeim.
Þetta verða líklega Orabaunalaus jól.
Flokkar: Þjóðfélagsmál
Magma Energy vildi eignast meira en 50% í HS orku, jafnvel allt fyrirtækið. Þetta tjáði Ross Beaty okkur í 10 fréttum sjónvarps með svip fórnarlambsins. Hann mætti óvild gegn þessu, m.a. frá bloggurum og fjármálaráðherra lagðist gegn þessu.
Ljóta hyski sem vill ekki að auðlindir okkar komist í erlenda eigu.
Svei vondu bloggurunum.
Flokkar: Stjórnmál og samfélag
“Kommúnistadrullusokkur!” Heyrðist kallað á Austurvelli sl. gamlárskvöld.
Nýlega upplýsti Egill Helgason á sinni síðu að kallað hefði verið á eftir honum í dimmri götu nýlega: “kommúnisti”.
Það eru mörg ár síðan ég áttaði mig á því að þetta orð er bara alls ekki skammaryrði. Ég var í Háskólanum og var aðeins að snerta á stúdentapólitíkinni. Í einu pólitísku partýinu komu þar hægri sinnaðir Vökudrengir. Þeir króuðu mig af í einhverja pólitíska umræðu og sögðu svo fullir vandlætingar:
“Sko þið þessir kommúnistar, þið viljið nota peninga skattgreiðenda til að byggja stúdentagarða !!!”
Hugur minn snarstansaði við þessa yfirlýsingu þeirra. Ég hafði fram að þessu ekki mikið velt pólitík fyrir mér, var bara venjulegur miðjumoðari og taldi að kommúnistar væri nafn yfir öfgasinnaða vitleysinga. Það að það bæri kommúniskum hugsunarhætti vitni að vilja jafna aðstöðu stúdenta til að sækja sér háskólamenntun var nýtt fyrir mér. Ég bjó á þessum tíma á stúdentagarði og skipti það miklu fyrir mig að hafa þannig möguleika á ódýru húsnæði. Efnahagur minn leyfði ekki dýrara húsnæði og foreldrar mínir bjuggu úti á landi. Átti ég að eiga minni möguleika á háskólanámi vegna þessa heldur en þessir drengir sem bjuggu við góð kjör í foreldrahúsum?
Ef það að vera kommúnisti var að vilja þetta þá var ég kommúnisti.
Ég kann þessum drengjum miklar þakkir fyrir að sýna mér fram á það.
Þegar þessu orði er kastað fram með þeim hætti sem að ofan er lýst er meiningin yfirleitt að þetta orð eigi við um þá sem vilja meiri samneyslu, jafna kjör okkar og aðstöðu. Það er svo sannarlega komin tími til að við hættum að skammast okkar fyrir að hafa þessa lífssýn. Tökum þessu sem hrósi og verum stolt af.
Ég er kommúnisti.
p.s. Þann 11. nóvember 2007 skrifaði ég færsluna “Um hvað snýst pólitík“. Sú færsla fjallar einnig um þetta.
Flokkar: Stjórnmál og samfélag
Oft hef ég furðað mig á máttleysi íslenskra fjölmiðla- og fréttamanna. Ein albesta undantekning á því var þegar Þóra Kristín Ásgeirssdóttir króaði Árna Johnsen af og lét hann í fréttatíma játa á sig þjófnað.
Í síðdegisútvarpi Rásar 2 á föstudaginn mátti heyra aðra undantekningu þegar dagskrárgerðarkona (ég held það hafi verið Linda Blöndal) króaði Þóri Hákonarson framkvæmdastjóra KSÍ af.
Þórir leiddist út í það kviksyndi að reyna að útskýra ferð fjármálastjóra KSÍ á hæpnar búllur í Zurich. Hvernig dettur manninum í hug að útskýra notkun fjármálastjórans á kreditkorti KSÍ á slíkum stöðum?
Þórir reyndi að halda því fram að kortið hafi verið misnotað, fjármálstjórinn hefði ekki misnotað það. Hann var þá spurður hvort kortinu hefði verið stolið, nei það var ekki en kortið var misnotað. Þórir vissi hins vegar ekki hvort númerinu hefði verið stolið eða kortinu, hann vissi það ekki. Það fóru hins vegar engin viðskipti fram.
Jamm, engin viðskipti.
Svissneska pressan er á öðru máli. Þar kemur fram að kampavín hafi verið keypt í ómældu magni handa dömunum Evu, Carmen og Loru. Kampavínið var ekki bara drukkið heldur var því einnig glaðlega sprautað (sondern auch fröhlich verspritzt). Það vita allir sem vilja vita að á svona stöðum kaupa menn ekki bara kampavínið fyrir það verð sem er á slíkum flöskum. Það mátti fjármálastjórninn vita. Að halda öðru fram jafngildir að halda því fram að maðurinn sé almennt illa upplýstur.
Mál þetta snýst ekki um hvort manninum sé heimilt að skemmta sér í frítíma sínum í vinnuferðum í útlöndum þó það sé útaf fyrir sig alvarlegt mál að maður í vinnu hjá íslenskri íþróttahreyfingu sæki svona staði. Málið snýst um það að honum fannst í lagi að nota kort KSÍ til að borga fyrir þjónustu á svona stöðum.
Það að yfirmenn hans skuli reyna að klóra yfir þetta gerir málið í mínum huga enn verra. Siðblindan er alger og er í takt við annað í okkar samfélagi.
Linda Blöndal á fjölmiðlahrós vikunnar og færi betur að vinnubrögð sem hún sýndi á föstudaginn sæjust oftar.
Flokkar: Samfélag
Þessa helgina eigum við kost á því að styrkja björgunarsveitirnar með því að kaupa af þeim neyðarkallinn. Við erum ekki of oft minnt á það að þessi starfssemi er að mestu leyti rekin af sjálfboðaliðum sem af ósérhlífni eru tilbúnir með nánast engum fyrirvara að stökkva í útkallsgallann okkur til aðstoðar.
Oftar en ekki þurfum við aðstoð þessa fólks, við aðstæður sem eru venjulegu fólki ofviða. Þjálfun björgunarsveitanna miðar að því að útkallshópur þeirra hafi þekkingu, færni og þjálfun til að takast á við þessar aðstæður. Það segir sig sjáflt að brottfall í nýliðahópi er iðulega mikið, einungis lítið brot þeirra sem hefja þjálfun ná að klára og taka nýliðapróf. Til að standast þessar kröfur er nauðsynlegt að þessir einstaklingar séu tilbúnir til að taka áhættu og láta adrenalínið flæða, á mannamáli: séu létt galnir. Þjálfunin miðar við að kenna hvernig skuli bregðast við þessum aðstæðum.
Eftir að nýliðaþjálfun er lokið, heldur þjálfunin áfram. Til þess er nauðsynlegt að björgunarsveitarmenn hafi aðgang að útbúnaði sveitanna. Þannig heldur þjálfunin stöðugt áfram. Það væri lítið gagn að björgunarsveitum sem aldrei snertu á græjunum nema í útköllum.
Sú gagngrýni heyrist stundum að björgunarsveitamenn séu bara að þessu til að leika sér að “dótinu”. Það er mjög svo ómakleg gagnrýni. Ekki myndi ég vilja fá björgunarmann sem ekki kynni að fara með græjurnar sem hann á að nota.
Neyðarkallinn sem seldur er þessa helgi kostar 1500kr. Við getum öll þurft á aðstoð þessara neyðarkalla að halda, hvort sem við erum útivistarfólk eða bara ferðumst á bíl yfir Hellisheiði að vetri til, já eða eigum þak þar sem járnplötur gætu losnað eða gleymdum að taka trampólínið saman. Við aðstæður þegar tilkynningar í útvarpi hljóma um að við eigum að halda okkur heima við þá fara þeir af stað.
Þetta eru hetjur og 1500kr er lágmarksgjald okkar hinna til þessarar starfssemi.
Flokkar: Samfélag
Blessaður kallinn er víst til athugunar hjá rannsóknanefndinni.
Ég kaus hann á sínum tíma. Trúði að hann væri besti valkosturinn og að atkvæði mínu væri vel varið. Ekki orð um það meir.
Daginn eftir kosninguna safnaðist mannfjöldi saman við heimili Ólafs. Hann bjó í raðhúsi á norðanverðu Seltjarnarnesi með risastórar svalir í norður. Það var logn á Nesinu þetta kvöld og Faxaflóinn spegilsléttur. Örugglega eina skiptið sem þessar svalir hafa nýst. Ég átti heima hinu megin við Valhúsahæðina, skrapp yfir og tók þátt í hyllingunni. Það var skrýtin samkoma. Persónudýrkun sem ég hafði ekki áður upplifað.
Þegar ég kom heim sagði ég við eiginmanninn: “Við kusum forseta en fengum kóng”.
Flokkar: Samfélag
Ég skulda Bylgju vinkonu minni 160 milljónir. Ég er ekki borgunarmanneskja fyrir skuldum mínum og Bylgja gerir sér grein fyrir því að hún geti aldrei innheimt alla skuldina. Hún fellir niður 60 milljónir af skuldinni. Telur mig geta borgað rest.
Börnin mín frétta það og vilja sinn hluta af gróðanum. Rukka mig um 30 milljónir hvort.
Hvar á ég að fá þessar 60 milljónir?
Flokkar: Samfélag
Gönguleið dagsins lá um Móskarðshnjúka og Laufskörð.
Móskarðshnjúkarnir eru fallegir sunnanfrá í haustsólinni og kyrrðinni en ekki síður að norðan eins og sést á þessari mynd. Ísinginn nær ekki að bráðna í skugganum og myndar skemmtilegan gráma.
Blómin sem vaxa þarna núna eru af öðrum toga en þau sem sjást að sumri til.
Það er álitamál með hversu Laufskörðin sjálf eru auðfarin. Tekið skal fram að þetta orð auðfarin hafa teygjanlega merkingu hjá okkur hjónum. Ferðafélagið hefur komið upp keðju ferðalöngum til stuðnings og þegar snjóföl og ís liggja á steinum er það sannarlega öruggara að geta stutt sig við keðjuna.
Við veltum hins vegar fyrir okkur á hverst áhættu við hefðum gengið þar til við komum að skiltinu.
Fleiri myndir má sjá hér.
Flokkar: Ferðalög · Lífsstíll
Á laugardagsmorgnum á ég yfirleitt góða stund með félögum mínum í Trimmklúbbi Seltjarnarness. Klukkutíma æfing úti eða inni allt eftir árstíma. Þar á eftir eru málin rædd í heita pottinum og óhætt að segja að það sé komið víða við.
Táp og fjör í TKS
Tala mikið ógnarhress
Léttir á velli og léttir í lund
Laugardeg´ í morgunstund
Té Ká Ess
Alltaf best
Orku hlaupum okkur úr
Skokkum út um borg og bý
Betri snúum heim úr því
Flokkar: Leir · Lífsstíll
